آیا احادیث وارد شده درباره حضرت مهدی عج صحیح است؟

ادعا نمى شود که تمام احادیث مهدویت صحیح هستند بلکه در میان این احادیث هم مانند سایر احادیث ، ضعیف و موثق وجود دارد ولی زیادت  این  احادیث به قدرى است که دیگر جای بررسی در احوال و راویان همه احادیث را باقی نمی گذارد و اطمینان به خودی خود حاصل می شود چرا که قطعاً کمتر موضوعی است که درباره اش به اندازه وجود حضرت مهدی (عج) حدیث وارد شده باشد،‌به عبارتی دیگر پیامبر اکرم(ص) و همه ائمه اطهار علیهم السلام درباره وجود حضرت مهدی (عج) خبر داده اند و مردم در زمان ائمه به انتظارش بوده و برای ظهورش لحظه شماری می کردند سنى و شیعى، اشعرى و معتزلى و... هم احادیث در رابطه با او نقل کرده اند، با این همه حدیث و راویان با مذاهب متفاوت دیگر نمی توان گفت اینها را شیعیان متعصب جعل کرده اند.

دادگستر جهان، ص 62 و 61

فلسفه غیبت صاحب الامر چیست؟

فلسفه غیبت را  با نگاه به احادیث می توان از چند منظر بررسی کرد:

1-سری از اسرار الهی

یا جابر! انّ هذا الأمر امرٌ من أمر الله و سرّ من سرّ الله، مطوّی عن عباده فایّاک والشّک فی أمر الله فهو کفر 

ای جابر! (غیبت امام زمان) سرّی از اسرار الهی می باشد که بر بندگان پوشیده است. مبادا در امر خدا شک کنی، چرا که تردید در امر خدا کفر است.

2- آمادگی و پویایی استعداد مردم برای درک حضور حضرت :

چنان که می دانیم یکی از سنّت های ثابت الهی، آزمایش بندگان و گزینش صالحان از ناپاکان است ، تا بندگان در پرتو ایمان و استقامت و تسلیم خویش در پیروی از اوامر خداوند تربیت شوند و به کمال برسند و استعدادهای نهفته ی آنان شکوفا گردد تا آماده حضور حضرت شوند; لذا در برخی از روایات آمده است که فلسفه ی غیبت امام زمان (عج) آزمایش مردم است.

رسول اکرم(صلی الله علیه وآله) می فرماید:
ذاک الّذی یغیب عن شیعته و اوْلیائه غیْبةً، لا یثْبت فیها علی القوْل بِامامتِه اِلّا من امْتحَن اللهُ قلْبَه للاْیمان  و (امام زمان(علیه السلام)) کسی است که از یاران و شیعیانش غایب می شود، غیبتی که در آن کسی در اعتقاد به امامت حضرت ثابت نمی ماند، مگر کسی که خدا قلبش را به ایمان آزموده باشد.

3-آزادی از بیعت طاغوت های زمان

4) حفظ جان امام مهدی (عج)

5ـ خالی نماندن زمین از حجت

6ـ نداشتن یار و یاور

آیا شناخت حضرت مهدی(عج) واجب است؟

دانستیم که طبق روایت کسی که بمیرد در حالی که امام زمانش را نشناسد به مرگ جاهلیت مرده است «شخصی از امام صادق(علیه السلام) پرسید: منظور از جاهلیت، جهل مطلق و نسبت به همه چیز است یا فقط نشناختنِ امام است؟ آن حضرت فرمود: منظور، جاهلیت کفر و نفاق و گمراهی است».

کس که دچار کفر و نفاق باشد از مسیر عبودیت خداوند درو افتاده است، در نتیجه شناخت و پیروی از اهل بیت (علیهم السلام)، نه از باب تعبّد؛ بلکه به حکم عقل انسان است، چرا که انسان خداشناس راهی به سوی خدا ندارد؛ مگر از طریقی که خودِ خداوند قرار داده است و جز از این راه، نمی تواند از رضا و خشم الهی آگاه شود و مراجعه مردم به ائمه اطهار(علیهم السلام)، از باب مراجعه نادان به دانا است.

مفهوم حقیقی انتظارچیست؟

یکی از مهمترین و پر ارزشترین وظایف و تکالیف شیعه در عصر غیبت موعود جهان مسأله انتظار است.

معنای انتظار در لغت به معنای انتظار کشیدن و مراقب بودن است، و معمولا به حالت کسی گفته می شود که از وضع موجود ناراحت است و برای ایجادوضع بهتری تلاش می کند.

انسان منتظر در تعریفی جامع :امیدوار،پویا، گویا، در تلاش، دشمن شکن، جو شکن، تعالی جوی، در سوز و گداز، حسابگر و حسابرس، دقیق ،اگاه ،خود اگاه ،با مردم و در میان مردم ،با شرح صدری وسیع، مومن ومعتقد به راه محبوبی که در طلب ان می سوزد و می گدازد و بالاخره

منتظِریعنی زمینه ساز موعود منتظَر.

مؤمنی که منتظر آمدن مولایش می باشد هر قدر انتظارش شدیتر باشد، تلاشش در آمادگی برای آن به وسیله پرهیز از گناه و کوشش در راه تهذیب نفس و پاکیزه کردن درون از صفات نکوهیده و به دست آوردن خویهای پسندیده بیشتر می گردد ،تا به فیضدیدار مولای خویش و مشاهده جمال دلربای او در زمان غیبتش رستگار شود.

امام صادق علیه السلام می فرماید:

« هر کس که خواسته باشد از یاران قائم(ع)  شود باید که منتظِر باشد و با پرهیزکاری و خویهای پسندیده عمل کند و اوست منتظر. پس هر گاه بمیرد و قائم گس از مردنش به پا خیزد، پاداش او مثل کسی خواهد بود که دوران حکومت ان حصرت را درک کرده باشد.»

سخن آخر اینکه انتظار امید و آرمان و فردای تابناک را نوید می دهد. و منتظر در امید و با امید زندگی می کند و در نتیجه سدهای مانع را در هم می شکند ،موانع را کنار می زند ،راه را هموار می کند، با دشمنان می ستیزد و به امید مشاهده دولت کریمه امام منتظر امیدوار می باشد و زبان حالش همواره این چنین است:

 ای دل،بشارت می دهم خوش روزگاری می رسد
یا درد و غم طی می شود، یا شهر یاری می رسد
ای منتظر! غمگین مشو قدری تحمل بیشتر
گردی به پا شد در افق، گویی سواری می رسد

برگرفته از کتاب یکصد پرسش و پاسخ پیرامون امام زمان(عج)، ص239
مکیال المکارم،موسوی اصفهانی،ج2،ص219

شناخت و اعتقاد امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) چه آثاری دارد؟

برای شناخت امام عصر(عج) فواید بسیاری ذکر شده که به چند نمونه اشاره می کنیم.

1.    جلوگیری از انحرافات و گمراهی ها

امام موسی بن جعفر (ع) می فرمایند: امام حجت بندگان است هر که او را رها کند، گمراه می شود و هر که همراه او باشد نجات می یابد و رستگار می گردد.

2.    جلوگیری از بطلان عمل

قبولی اعمال در گرو پذیرفتن ولایت و مذهب امامان معصوم است امام باقر (ع) فرمودند: اسلام بر پنج چیز بنا نهاده شده است: «نماز، زکات، حج، روزه، ولایت». از امام (ع) سؤال شد کدامیک از آنها برتر است؟ امام فرمودند: ولایت، زیرا کلید حاکم و راهنمای آنها است و اگر فردی شب تا صبح به نماز و روز خود را به روزه سپری کند وامام ثروت خود را صدقه دهد و همه ساله به حج برود امّا ولی خدا را نشناخته باشد تا از او پیروی کند تمام کارهایش به راهنمایی او نباشد، هرگز نزد خداوند اجر و ثوابی ندارد.

3.    رسیدن به حیات معنوی

نهایت آرزوی هر کسی این است که مانند پیامبر(ص) زندگی کند و مانند پیامبر(ص) از دنیا برود و به این آرزو وقتی می توان رسید که طبق فرمایش نبی مکرّم اسلام(ص) عارف به ولایت ائمه معصومین(ع) شد.

4.    رهایی از مرگ جاهلیت

در روایات فراوانی که مورد پذیرش شیعه و اهل سنت است تصریح شده که هر کس امام زمان (ع)  خود را نشناسد به مرگ جاهلیت از دنیا می رود.
امام باقر (ع) فرمودند: هر کس بمیرد و امامی نداشته باشد مرگ او مرگ جاهلیت است و هیچ کسی در این جهت معذورنیست تا امام خود را بشناسد. منظور از مرگ جاهلیت این است که مانند افرادی که پیش از اسلام در حال شرک و کفر مردند، از دنیا خواهد رفت.

5.محبت و دوستی امام

یکی از  وظایف مهم شیعیان، محبت و دوستی امام است، یکی از آثار شناخت امام هم محبت به ایشان است که با فزونی شناخت حضرت، محبت به ایشان هم زیادتر می شود و در سنخیت با حضرت هم افزایش می یابد و به تبع آن تقرب  به ذات اقدس الهی که برترین کمال است حاصل می شود.