پرسش و پاسخ مهدوی

چرا امام زمان (عج) پیر نشده اند؟ می گویند وقتی حضرت ظهور کند مانند جوانان هستند؟

طبق اعتقاد شیعه، امام مهدی (عج) نزدیک به دوازده قرن  از سال 255 ( هـ . ق )عمر کرده اند و هنوز هم ایشان زنده اند و بعد از این هم جز خدا کسی نمی داند که چه مدتی عمر خواهند کرد. این جریان برخلاف نظام عادی طبیعت است ولی یک امر  نا معقول و خلاف ادراک عقل نیست و علم هم آن را رد نمی کند. چون هیچ مانعی ندارد که خداوند متعال با قدرت لایزال خود شرایطی را در شخصی بوجود آورد که هزاران سال یا بیشتر عمر کند.

باید به یک نکته توجه نمود که انسان درمحیط زندگی خود به یک سلسله از امور عادت نموده است و اگر واقعه ای بر خلاف آن چه عادت کرده بشنود آن راغیر ممکن می شمارد. مثلاً ما سبز شدن و باردار شدن درختان میوه را در محیط زندگی خود چنین دیده ایم: فصل بهار که برسد هوا ملایم می شود کم کم شاخه های بی برگ درختان شکوفه و گل وبرگ در می آورند و پا به پای گرمی هوا پیش می روند و بالاخره در تابستان میوه های رسیده را از درخت می چینیم.                                                     

بنا براین به این وضع عادت کرده ایم و اگر چنانچه از روز اول این وضع را دیده بودیم مسلماً به همان عادت می کردیم همچنین دیده ایم که افراد بشر که از مادر متولد می شوند  دوران کودکی خود را می گذرانند وبعد به دوران جوانی قدم می گذارند و در زمانی هم که می میرند انسان چون از روز اول چنین دیده و با این وضع عادت کرده است همین که می شنود انسانی هزار و اندی سال عمر کرده است تعجب می کند.

 در طبیعت غرایب و عجایب غیر عادی بسیار وجود دارد فلاسفه   می گویند: هرچیزی که انسان از غرایب و عجایب می شنود اگر دلیل علمی و قطعی برمحال بودن آن نباشد، بنابراین آن را انکار نمی کند؛ بنابراین ما دلیل عقلی و عملی برمحال بودن عمر طولانی نداریم بلکه برعکس دلیل عملی و قطعی و دینی و تاریخی بر امکان طولانی بودن عمر داریم.

از نظر عملی، زیست شناسان می گویند: اگر اختلال ها و آسیب هایی که به انسان می رسد و موجب کوتاهی عمر او می شود رفع گردد، عمر او به دویست سال خواهد رسید این که می بینیم انسان ها عادتاً هفتاد یا هشتاد سال عمر می کنند. بر اثر آن است که عضوی از او فرسوده می شود و به عضوهای دیگر سرایت می کند. « ریمناد     وبرل » استاد دانشگاه « جونس هیکنس » می گوید: اعضای رئیسه ی جسم انسان، استعداد قابلیت خلود و دوام را دارند و این موضوع با آزمایش ها اثبات شده است. زیرا حیات اجزای مورد آزمایش، هنوز ادامه دارد.

آزمایشاتی که دانشمندان روی حشرات و سلول ها گیاهان انجام داده اند، نشان می دهد که گاهی عمر آنها را به می توان به صدها بلکه هزارها برابر رساند به عنوان مثال گندم را ملاحظه کنید که در انبار بیش از یکی دو سال باقی نمی ماند. از بازار گندم فروشان سوال کنید که طبیعت گندم، چقدر اجازه بقا می دهد؟ در جواب می گویند : در جای مرطوب بیش از شش ماه عمر نمی کند در جای خشک یک تا دو سال عمرمی کند اما اگر همین گندم را در سنبل نگهداری کنیم بیش از هشتاد سال عمر می کند به این حقیقت در قرآن اشاره شده است، آنجا که یوسف (ع) خواب شاه را تعبیر می کند و می فرماید: «  هفت سال فروانی به توسعه ی زراعت بکوشید و مازاد مصرف ضروری را در انبارها ذخیره کنید و دانه ها را هم چنان در خوشه ی گندم بگذارید تا سالم و پاکیزه بماند. »

در کاوش های باستانی و حفاری هایی که در مصر باستان به عمل آمده در مقبره ی فرعون مصر گندم هایی در سنبل از اهرام مصر به دست آورده اند و در شک بودند که آیا قوه ی رشد و نمود آن ها باقی است یا نه؟ برای امتحان گندم ها را کاشتند و با کمال تعجب کاملاً سبز شدند، در حالی که این گندم ها دست کم چهار هزار سال پیش در آن جا گذاشته شده بودند بنابراین برخی امور هر چند غیر عادی هستند اما محال نیستند.

همان طوری که گفته شد طبق نظریه ی زیست شناسان مدت عمر هر موجود زنده از نظر علمی حد معین و ثابتی ندارد و مثل ساعت کوکی نیست که هرگاه انرژی آن تمام شد از حرکت بازماند بلکه عمر هر موجود زنده تابع شرایط زندگی است و با تغییر شرایط میزان عمرها نیز کم و زیاد می شود. « یوری خیالکف» استاد پلی تکنیک کیف در شوروی سابق می گوید:

« سلول که سنگ اول و اصلی بنای جان داران می باشد جاوید است و هرگز نمی میرد، مشروط به اینکه غذای سالم داشته باشد و سرما و گرما ی شدید سبب هلاکتش نشود. »

وی اضافه می کند: « انسان باید زنده و جاوید باشد و هرگز از بین نرود زیرا سلول های تشکیل دهنده بدن او جاوید است.»

از نظر دینی نه تنها هیچ گونه دلیلی بر انکار عمر طولانی در افراد استثنا شده نداریم، بلکه در روایات و تواریخ مذهبی می خوانیم که ادریس (ع) ، الیاس و خضر و عیسی (ع) هنوز زنده اند و همچنین لقمان حکیم 4000 سال و عاد (ع) 3500 سال و پیامبران دیگر عمرهای بسیارطولانی کرده اند تا آن قرآن درباره ی حضرت نوح (ع) می فرماید: « نوح در میان قوم خود <<الف سنة الا خمسین>>یعنی هزار سال پنجاه سال کم  درنگ کرد ( و پیامبری نمود ) عنکبوت /14

امام رضا (ع) می فرمایند:

« قائم (ع) کسی است که هرگاه خروج کند در سن پیری است اما سیمای جوان دارد و آنچنان قدرت جسمی دارد که اگر دستش را بر بزرگترین درخت روی زمین بیندازد،      می تواند آن را از ریشه بر کند و اگر در میان کوههای صدایش را بلند کند سنگ های   کوه ها قطعه قطعه گردندو عصای موسی(ع) و انگشتری سلیمان (ع) همراه اوست. »  




:: برچسب‌ها: معرفت و شناخت امام زمان(عج)

نویسنده : هم عهدان منتظر
تاریخ : سه‌شنبه ۱٧ شهریور ۱۳۸۸