مفهوم غیبت امام زمان علیه السلام را بیان کنید؟

   یکی از مسائل مهم پیرامون حضرت مهدی (عج) مسأله چگونگی غیبت آن حضرت است به این معنی که آیا دیده نشدن آن حضرت همان ناپیدایی و غیبت جسمی است یا به معنای ناشناسی و غیبت معرفتی است.

  در این مورد 3 فرضیه وجود دارد:

  1. بعضی از فرقه های معتقدند که غیبت امام به این معنی است که ایشان در عالمی غیر مادی زندگی می کند عالمی غیر از کرۀ زمین و غیر از عالم عناصر مادی که آن را «هورمیتا» می نامند.
  2. بعضی دیگر هم معتقدند که امام با همین بدن عنصری و مادی زندگی می کند اما شخص آن حضرت غایب است و  ایشان به طور معجزه آسایی در عین حضور ناپیدا هستند، و یا نامرئی هستند، که بر این فرضیه دو شکل متصور است که یا خداوند در چشم ما انسان ها تصّرفی  می کند که در نتیجه چشم ها قادر به دیدن ایشان نیست و یا خداوند در بدن ایشان تصرّفی کرده و نامرئی شده اند و ما نمی توانیم حضرتش را مشاهده کنیم، که البته در پاره ای از ماجراها که قبل از غیبت کبری اتفاق افتاده که گاهی قصد جان حضرت را داشتند و باید به امر خداوند و برای برپایی حکومت جهانی حضرت مهدی زنده می ماندند خدا به شکل معجزه آسایی جسم شریفشان را غائب کرده باشند، و این از مواقع اضطرار بوده است.
  3. و عده ای دیگر که عقیدۀ آنها طبق عقیده شیعه است، عقیده دارند به غیبت شخصیت آن حضرت به آن معنا که در این فرض امام زمان (عج) از دید معرفتی ما مخفی است یعنی آن حضرت به طور عادی زندگی می کند، روی همین کرۀ زمین و میان مردم همین زمین در کوچه و بازارها راه می رود و مردم او را ملاقات می کنند و با او نشست و برخاست دارند و معاشرت می کنند و با مردم همدم و هم محبت می شود ولی مردم شناخت و معرفت به اینکه این شخص امام زمان (عج) است را ندارند.

مثل اینکه ما برای خرید و فروش به شهر دیگری می رویم و با مردم آنجا ارتباط داریم اما هویت و شخصیت ما از مردم آنجا مخفی است و مردم نمی دانند من فلانی، پسر فلانی، ساکن فلان جا و اهل فلان محله هستم.

در روایتی از امام صادق که فرمودند«در صاحب الامر سنت هایی از پیامبران است ... و سنتی که از یوسف علیه السلام دارند، مستور بودن است، خداوند بین او  و مردم حجابی قرار داده است به طوری که او را می بینند ولی نمی شناسند.»

و از حکمت های این کار این است که به وسیلۀ ناشناس بودن از خطرات احتمالی ستمگران و ظالمان در امان باشند و ذکر این نکته هم لازم است که نظریه های اول و دوم به این دلیل مطرود است که اگر زمین از حجت خالی باشد  مردم را در خود فرو می برد و دیگر اینکه حجت خدا که می خواهد در این زمین قیام کند می باید به حکم عقل در این زمین زندگی کند و از نزدیک با مردم و روحیات و شیوۀ زندگی و تحولات آنها آگاه باشد.

 حضور امام معصوم در میان مردم، شایستگی و لیاقت می خواهد، و در صورت فقدان این لیاقت، غیبت، مطرح می گردد تا زمانی که لیاقت و شایستگی حضور امام معصوم را در میان خود به دست آورند.
 حسد و رشک رقیبان، مانع ظهور و حضور آشکار او است.
 مردم، با فقدان امام معصوم، احساس نیاز مبرم به وجود او خواهند داشت، و غیبت او، عامل قرب و رشد و تکامل آنان خواهد شد، در حالی که در صورت حضور، قدر نعمت را ندانسته و از چنین رشدی محروم خواهند بود.

-200پرسش و پاسخ در مورد امام زمان- سید جعفر موسوی نسب – از ص 179 تا 181
-علل غیبت – حجه الاسلام نصرت الله آیتی – صفحات 4و5 پیرامون همین موضوع با کمی تصرف

-پایگاه اطلاع رسانی صادقین به نقل از مجله "انتظار موعود"، مقاله: تاریخ عصر غیبت کبرا (4)؛ سید منذر حکیم، شماره 4


/ 0 نظر / 10 بازدید